بدون عکس2

چشم هایم پر خواب
دست هایم پر تردید و خطا
ماهی کوچک و بازیگوش ایمانم
دم به دم می لرزد
که اگر با تو نبود
در دلم گم می شد
می سرید و می رفت
و چه اندازه مرا بی کسی و تنهایی
در اتاقی تاریک و نا پیدا می آزرد
...
می سپارم به تو ای همه خوبی
...همه ی ایمانم به تو را
دل من می داند
که گر لحظه ای از من روی برگردانی
سرنوشتم چون باد
تا ابد پرسه زنان خواهد ماند
دل من می داند
که گر لحظه ای جدایی باشد
ز ریسمان استوارت دستهایم را
ترس و تردید و خیال
چون کسوفی ناگاه
سایه می افکند بر خاطر من
...
تکه نوری اما
که ز روشنی بی پایانت
در دل کوچک و خاموش من است
دل خوشم می دارد
و مرا
تا دم شوق رسیدن
تا انتهای نفس
به امیدت زنده نگه می دارد
...
اینک از دستان پر مهرت
گلنمی می خواهم بر چشم های پر خوابم
...
کاش می دیدمت ای باور من
...