عجین سایه ی خویشم...

.

من آن گلبرگ مغرورم

که می میرم ز بی آبی

ولی با خفت و خاری پی شبنم نمی گردم

.

بلاگردان آن رندم

که با زخم دوصد خنجر

به پیش هرکس و ناکس ، پی مرهم نمی گردم

.

در این دنیای وانفسا

که لبریز است ز دیوانه

عجین سایه ی خویشم ، پی آدم نمی گردم

.