نسیم و شبنم

شبنمی آهسته از چشمان برگ

می چکد بر دامن رنگین خاک

.

گل می افشاند به چشم آفتاب

نازخندی خوابناک

.

ناگهان از جای می خیزد نسیم

شاد می رقصد میان شاخسار

.

گفت و گویی نرم می لغزذ به گوش

!هان بهار

!آری بهار